Martesa e fëmijëve është produkt i varfërisë dhe pabarazisë gjinore. Vajzat që martohen fëmijë kanë tendencë të jenë më pak të arsimuara dhe të jetojnë në zona rurale. Shumë prindër të varfër besojnë se martesa do të sigurojë të ardhmen e vajzave duke i përcjellë ato në një familje tjetër e cila do jetë përgjegjëse për ta. Gjithashtu i vërtetë në krizat humanitare, është fakti se shumë prindër kanë frikë se nuk do të jenë në gjendje t’i mbrojnë e të kujdesen për vajzat e tyre, ndaj gabimisht besojnë se martesa do t’i mbrojë bijat e tyre nga dhuna seksuale.

Të tjerë prindër i shohin bijat e tyre si barrë apo mallra. Dhurimet e komplikojnë çështjen, në vendet ku familja e nuses i jep një prikë familjes së dhëndrit, nuset më të reja zakonisht krijojnë një nxitje që prindërit të martojnë vajzat e tyre në fillim. Në vendet ku familja e dhëndrit paguan një çmim për nusen, prindërit në rrethana të vështira mund të martojnë vajzat e tyre si burim të ardhurash. Në shumicën  e rasteve, martesa e fëmijëve vjen si rezultat për të gjetur një zgjidhje. Kur vajzat e kanë tashmë një zgjedhje, ata martohen më vonë.

Burimi: UNFPA