Ekzistojnë disa teori për rritjen e theksuar të depresionit gjatë pubertetit. Faktorët:

Hormonet: Estrogjeni, një hormon i gjinisë femërore, vazhdimisht ka qenë i lidhur me depresionin. Nivelet e estrogjenit rriten në mënyrë dramatike tek vajzat gjatë pubertetit, gjë që mund të kontribuojë në rritjen e shkallës së depresionit të tyre. Anasjelltas, testosteroni, një hormon i seksit mashkullor që rritet tek djemtë gjatë pubertetit, nuk ka qenë i lidhur me depresionin.

Faza e zhvillimit fizik: Hulumtimi i Dr. Adrian Angold dhe kolegët, botuar në “The Journal of Sickness Affective” në 1998, raportoi se zhvillimi fizik gjatë pubertetit parashikoi rritjen e normave të depresionit më shumë se çdo faktor tjetër që ata studiuan. Sipas Dr.Chris Hayward, autor i librit “Dallimet gjinore në pubertet”, koha e fillimit të pubertetit mund të ketë ndikim në shkallën e depresionit. Fëmijët që vetë raportuan se ishin “të hershëm” ose “me zhvillim të vonuar” shfaqën më shumë simptoma depresive se ata që mendonin se po zhvilloheshin në të njëjtën kohë me kolegët e tyre.

Ngjarje stresuese nga jeta: Gjatë pubertetit, puna akademike dhe marrëdhëniet shoqërore bëhen më komplekse dhe më kërkuese, të cilat mund të jenë stresuese. Disa fëmijë janë më të prirur ndaj depresionit si rezultat i ngjarjeve të vështira të jetës, raporton Dr. Avshalom Caspi dhe kolegët e tij në studimin subjektit.

Dr. Avshalom Caspi